শেষ সময়ৰ আৰ্তনাদ:পৰাগ জ্যোতি দাস

 শেষ সময়ৰ আৰ্তনাদ 

মৰমৰ 

  মা আৰু দেউতা

মোক ক্ষমা কৰি দিবা ।

তোমালোকৰ এই সিদ্ধান্তত 

মই একমত নহয় মা ।

আশা আছিল মা 

ভালকৈ পঢ়ি-শুনি 

এটি চাকৰি কৰাৰ 

কিন্তু মা তোমালোকৰ এই সিদ্ধান্তই যেন 

মোক ঠেলি দিলে মৃত্যুৰ গৰাহলৈ।

দেউতা 

  কিয় তোমালোকে মোৰ মনৰ আশা-আকাংক্ষা কি তাক নুসুধি

এজনী ষোল্ল বছৰীয়া ছোৱালীক 

এই ফুলকুমলীয়া বয়সত বিয়া দিবলৈ ওলাইছা ।

ছি' ছি' 

মা আৰু দেউতা 

কিয় মোক জন্ম দিছিলা এই মায়াৱী পৃথিৱীত ।

মোৰ আশা-আকাংক্ষা কি নুসুধি

সিদ্ধান্ত ল'লা জীৱনৰ  আটাইতকৈ ডাঙৰ  সিদ্ধান্ত।

মা - দেউতা মোৰ সপোনবোৰৰ কথা 

 যদি এবাৰো শুনিবলৈ চেষ্টা কৰিলা হয় 

আজি চাগে মই এই সিদ্ধান্ত ল'ব লগা নহ'ল হয়।

 দেউতা- মা 

মোক ক্ষমা কৰি দিবা 

এই অকাল বয়সত 

নোৱাৰোঁ নোৱাৰো মই 

উকা কপালত লবলৈ সেন্দুৰ।

মই মোৰ সপোনক বাস্তৱিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিলোঁ 

কিন্তু মোৰ আশা-আকাংক্ষাৰ কথা  

এবাৰো নাভাবিলা তোমালোকে ।

মা আৰু দেউতা

নোৱাৰোঁ আৰু মই একো কব 

মই মোৰ সপোনক বাদ দি 

বিয়া হ'বলৈ এই বয়সত ।

বিদায় , 

বিদায় মা 

বিদায় দেউতা এয়াই মোৰ জীৱনৰ শেষ ভাষ্য ।

        ✍️শ্ৰী পৰাগ জ্যোতি দাস 

               একাদশ মান 

             ঢকুৱাখনা,লখিমপুৰ