হাত:শিশু কবিতা

শিশু কবিতা
               হাত

দেহৰ শুৱনি বলিষ্ঠ অঙ্গ

কৰ্মত দিয়া হাত উজান,

হাত পতালৈ কৰা মোহ ভঙ্গ

হাত দীঘলৰ দেখা সপোন !

      নিঃস্বৰ সম্পত্তিৰ কৰা সদ্গতি

        অসাধুৱে হাত কৰি লয়,

        হাত সৰাৰ কৰা উপায় নিষ্পত্তি

       হাতযোৰ কৰা মূৰ্খৰ পৰিচয় !

উৎসাহ প্ৰেৰণাৰে কৰ্ম কৰিলে

উন্নতিৰ পথত হাত উঠে,

কৰ্ম হীন হৈ হাত সাৱতি থাকিলে

অনাদৃত হবা বাটে-ঘাটে !

       হাতলৰ এক নিকৃষ্টতম স্বভাৱ

        মহাপাপ অক্ষমনীয় দোষ,

        দেহত আঘাতৰ নঘটে অভাৱ

        লোভত নপৰি লভিবা সন্তোষ !

কাবৌ কাকুতি কৰি হাতত ধৰা

দুৰ্বল মনৰ অশুভ লক্ষণ,

হাত টানৰ সঞ্চয় মাটি কৰ কৰা

অমৃত যেন হাতৰ অৰ্জন !

         কৰমৰ্দন দুই হাতৰ প্ৰীতি বন্ধন

         নমস্কাৰ তাৰে এটা সংস্কৰণ,

         হাতৰ বজ্ৰ মুঠিত শক্তি প্ৰদৰ্শন

         হাতৰ কৰ্মতে বৰ্তে জনজীৱন !

দুই হাত তুলি নিতে প্ৰভুলৈ বুলি

পুৱা সন্ধ্যা কৰিবা প্ৰাৰ্থনা

হাতেই হ'ল উত্থান-পতনৰ খিলি

কৰ্মৰ মহিমা হাতৰ সাধনা !

আমিৰ হুছেইন আহমেদ