নাপিত :আমিৰ হুছেইন আহমেদ

 নাপিত :আমিৰ হুছেইন আহমেদ

নিপুণ কাৰিকৰ ক্ষৌৰ কৰ্মী
প্ৰদূষিত দাঢ়ি চুলিৰ ঘাতক,
সৌন্দৰ্য্য বৰ্দ্ধক অক্লান্ত সংগ্ৰামী
কেশ সংস্কৃতিৰ সংস্কাৰ সাধক
এটা অনাদৃত বৃত্তি পশ্চাৎগামী
হস্তবিদ্যাৰে গুচায় পেটৰ ভোক  !
ক্ষুৰ কেঁচিৰে নিৰ্ভৰশীল জীৱিকা
বিশ্বাসৰ প্ৰতিমূৰ্তি-ধূৰ্তৰ প্ৰতীক,
সাৱধানী সত্বা- দৃষ্টিত নিৰাপত্তা
জাত-পাত অভেদ্য সমতা ৰখা
একেই আসনত সৰু বৰৰ মান্যতা
প্ৰয়োজনত নাপিতৰ চাহিদা অধিক !
কেঁচিৰ কেঁচ কেঁচ শব্দই কথা কয়
ভোবোকাৰ চেহেৰা মসৃণ কৰে
গ্ৰাহকৰ ৰুচিবোধত সঁহাৰি জনাই
হাটে-বাটে ফেৰি কৰে মুক্ত হৃদয়
মানৱ দৰদী পেচা ভয় শঙ্কা নাই
সামান্য পাৰিশ্ৰমিকত মানুহ গঢ়ে !!
প্ৰযুক্তিৰ ৰথত উঠিল এই সংস্কৃতি
আওপুৰণি পদ্ধতি হ'লগৈ উচন 
নামী বিলাসী চেলুনৰ দৌৰাত্ম্যই
এই বৃত্তিক কৰিলে নগুৰ-নাগতি
পীৰাৰ স্থানত মান পালে সিংহাসন 
শ্ৰমৰ নৈপুণ্যত লভে জীৱিকাৰ ধন !