🔵 ভিক্ষা
ৰে'ল লাইনত বহুতো মানুহৰ ভিৰ হৈছিল
সেই ভিৰৰ মাজে মাজে কণমানি ছোৱালী জনীয়ে মানুহৰ ওচৰলৈ গৈছিল । মই ওচৰলৈ গৈ দেখিলোঁ তাইৰ চকুহাল সেমেকি উঠিছিল যেতিয়া মানুহৰ ওচৰত ভিক্ষা খুজিছিল ।
✍️ হীৰক কলিতা
স্নাতক প্ৰথম ষান্মাসিক,অসমীয়া বিভাগ
নলবাৰী মহাবিদ্যালয় ।
পৰিস্থিতি
সলনি হয় জীৱনৰ ৰং
পৰিস্থিতিৰ মেৰপাকত
পৰি , সলনি হয় আশাৰ
বাট পৰিস্থিতিৰ মেৰপাকত
পৰি ।
সময়ে বাধ্য কৰায় পৰিস্থিতিৰ
সৈতে খোজ মিলাবলৈ
সময়ে বাধ্য কৰায় নতুন
চহৰৰ ঠিকনা গ্ৰহণ কৰিবলৈ ।
মাথোঁ ৰৈ যায় হদয়ৰ কোনত
নিজস্ব সপোনৰ ঠিকনা
যি অবাস্তৱ যাৰ কেতিয়াও
নহয় বাস্তৱ দৰ্শন ।
✍️ হীৰক কলিতা
প্ৰতিটো সময়তে খেদি
ফুৰে এক অদৃশ্য অনুভৱে
প্ৰকাশ কৰিবলৈ মাথোঁ
চকুহালে একমাত্ৰ আশ্ৰয় ।
সময়ৰ সোঁতত নিজেকে
উতুৱাই দিওঁ কিমান দূৰ
আছে আৰু এই
ঠিকনাবিহীন যাত্ৰা ।
জটিল জীৱনৰ জটিল সময়
নিজে নিজৰ সহায়ক
নিজে নিজৰ সংগী
নিজৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ ।
✍️ হীৰক কলিতা
মৰিশালিত জীয়াই উঠা
সেউজীয়া বোৰ হঠাতে
মৰহি যায় ।
অব্যক্ত যন্ত্ৰণা বোৰে
খুলি খুলি খায় হদয়ৰ
কেঁচা তেজবোৰক ।
বুজি পাবলৈ যে মোৰ
পাৰ ভঙা চকুহালে
একমাত্ৰ সংগী ।
অস্পষ্ট হৈ পৰে জীৱনৰ
গতিপথ পৰিস্থিতিৰ মেৰপাকত
পৰি সলনি হয় সপোনৰ ৰং ।
জীয়াই থাকিবলৈ যন্ত্ৰণা বোৰে
একমাত্ৰ সংগী , অন্যথা
এটি অন্ধকাৰ কোঠা ।
✍️ হীৰক কলিতা
