🟤শ্ৰমিক বন্ধুৰ প্ৰতি
কিমাননো আৰু কামকে কৰি নাথাকা
আঁহা অলপ জিৰনি লোৱা
বুকুৰ কামিহাড় কেইডাললৈ এবাৰ চোৱা
ৰ' দৰ তাপত শিলৰ ৰঙ লোৱা পিঠিটো
এবাৰ মুহাৰি চোৱা
কিমান ভৰ সহিব পাৰে সি ।
পেতটো নথকা হ'লে
পিঠিটো নিমজ হ'ল হেতেন
উৱঁলি নগল হেঁতেন বনিয়নটো ।
দুহাতৰ কঠিন আঙুলি বোৰে
সন্ধিয়া যেতিয়া কেঁচুৱাটো চুৱে
কেঁচুৱা টোৱে কান্দে
সিটো নাজানে
কঠিন আঙুলিৰ খহতা স্পৰ্শ ই
তাক কেনেকৈ নিৰাপত্তাৰ আভৰণ দিছে ।
কিমান নো আৰু কামকে নকৰা
আহা অলপ জিৰণি লোৱা ।
তোমাক দেখিলে
যন্ত্ৰ ই বোলে লাজ পাই
মালিকৰ খং নকমে ।
পাৰিশ্ৰমিক দিবৰ বেলা
অজুহাত ।
কেতিয়াও ডাং নাখাইনে
তোমাৰ কঠিন হাত ?
কিমান নো কামকে নকৰা
আহা অলপ জিৰণি লোৱা ।
ৰাতুল চেতিয়া ফুকন
চৰাইদেউ।
_______________________________________
🔴শ্ৰমিক দিৱস
নহওঁ আমি শ্ৰমিক
নালাগে আমনি
ন ন সৃষ্টি কিম্বা
কাঠৰ পুতলা সাজি,
নতুবা লোৰ গাত হাতুৰি মাৰি আমি গঢ়োঁ
একো একোটা সম্পদ
আমাৰ ত্যাগ আৰু পৰিশ্ৰম
সকলোৰে সুখৰ ফচল।
জীৱনৰ কাঁইটীয়া বাটৰ
অক্লান্ত সংগ্ৰামী সত্ত্বা,
নহওঁ কাহানিও ভাগৰুৱা।
সপোনক বাস্তৱত ৰূপ দিয়াৰ
অঘোষিত আখৰাৰে
জীৱন জয়ৰ অংগীকাৰ।
কপালৰ কেঁচা ঘাম মাটিত পেলাই
জীৱন সংগ্ৰামত ব্ৰতী
নতুন প্ৰভাতৰ ঠিকনা বিচাৰি
কৰ্মপ্ৰেৰণাৰে দি যাওঁ
নিজৰ কৰ্তব্যৰ পৰিচয়।
প্ৰগতি গগৈ চাংমাই
________________________________________
🟣“নিঃসঙ্গতা”
নিঃসঙ্গতাই দিছে মোক
সেই সুখৰ পৰিচয়,
যি সুখ থাকে দূৰৰ মাজতেওঁ
হৈ এক বিস্ময়।
নিঃসঙ্গতাই শিকাইছে মোক
কষ্টৰ মাজত ভালেই থাকা,
কান্দোন ও অশ্ৰুবোৰক
হাঁহিৰ অন্তৰালত ঢাকি ৰখা।
নিঃসঙ্গতাই শিকাইছে মোক
কোনটো প্ৰকৃত ভালপোৱা,
ও কোনটো কেৱল আবেগ,
মিছা অভিনয়, মিছা আশা।
নিঃসঙ্গতাই শিকাইছে মোক
এই জীৱনৰ মানেটো কি!
হাজাৰ মানুহৰ ভিৰত
সেয়ে আজিও মই নিঃসঙ্গ।
✍️ আশ্বিকুৰ ৰহমান শিকদাৰ।
জুৰীয়া, নগাঁও (অসম)
_________________________________________
🟡এবাৰ আহিবাচোন বৰপেটালৈ
বন্ধু,
এবাৰ আহিবাচোন বৰপেটালৈ
মৃত বেঁকী-মানাহৰ পাৰত অৱস্থিত
মোৰ এই বিনন্দীয়া চহৰৰ লগত
দিম তোমাক চিনাকি কৰাই
হাউলী পাটবাউসী সৰ্থেবাৰী
আৰু বৰপেটা সত্ৰখন।
এবাৰ আহিবাচোন বৰপেটালৈ
বিভিন্ন ঠাইৰ পৰ্যটকসকল
ঐতিহাসিক হাজোৰ পোৱা মক্কা
আৰু হয়গ্ৰীৱ-মাধৱ মন্দিৰলৈ
আহে হাজাৰ হাজাৰ দৰ্শনাৰ্থী
হিন্দু-মুছলমানৰ ই পবিত্র মিলন ভূমি।
চাই যোৱা বন্ধু, ই বৈকুণ্ঠধাম
সত্ৰনগৰী বৰপেটা চহৰ
বিভিন্ন সত্ৰৰ সমাগম
বৰপেটাৰ হোলী আৰু হাউলীৰ ৰাসমেলা
বিশ্ব বিখ্যাত মহামিলনৰ পৱিত্ৰ স্থলী
হিন্দু-মুছলমান শিখ-জৈন-খ্ৰীষ্টান
একতাৰ নিদৰ্শন বৰপেটা চহৰখন।
এবাৰ চাই যাবা
বৰপেটাৰ হাতী দাঁত আৰু বাঁহ বেত
সৰ্থেবাৰী কাঁহ-পিতলৰ উদ্যোগ
ঐতিহাসিক হাজো চহৰখন
ল'বাহি ইয়াৰ বিশুদ্ধ বায়ু-পানী
অতিকে আপোন।
এছ ইছলাম শিক্ষক
পঃমইনবৰী বৰপেটা
_________________________________________
🟡এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ
এতিয়া নীৰৱ নিস্তব্ধ ৰাতি
শান্তিৰ কোলাত শুই পৰিছে ধৰিত্ৰী।
কিন্তু,
মোৰ আৰম্ভ হৈছে এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ !
দুচকুত দপ্ দপ্ কৈ জ্বলি উঠিছে প্ৰতিহিংসাৰ জুই!
মোৰ বজ্ৰমুষ্ঠি হাতত চিকমিক কৈ উঠিল চোকা দা
এৰা , মই অনামিকা কলিতাই কৈছোঁ ---
"আপুনিয়েই কওঁকচোন ,ডাঙৰীয়া
যেতিয়া ৰঙীন স্বপ্ন দুঃস্বপ্নত পৰিণত হয় নিমিষতে
পৰম শান্তিৰে বুকুত সাৱটি লোৱা কোমল ফুলপাহ
এক বিষাক্ত সাপ হৈ দংশন কৰে অনবৰত ;
কলিজাৰ কেঁচা তেজ চুহি চুহি খায় !"
"আপুনিতো ভালকৈ বুজি পায়,ডাঙৰীয়া -
নাৰীয়ে পৃথিৱীৰ সকলো যন্ত্ৰণা উপেক্ষা কৰে ;
কিন্তু, প্ৰেমৰ প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বীক ?
ভণ্ড স্বামীৰ যেতিয়া মুখৰ আঁৰৰ মুখা খোল খায় ?"
সেয়ে, পুষ্পৰ দৰে সুকোমল হৃদয় মোৰ
নাৰীত্বক বিসৰ্জন দি বজ্ৰৰ দৰে কঠিন হৈ পৰিল
আৰু মই হৈ পৰিলোঁ এক বিষধৰ নাগিনী !
এতিয়া নীৰৱ নিস্তব্ধ ৰাতি
শান্তিৰ কোলাত শুই পৰিছে ধৰিত্ৰী।
কিন্তু,
মোৰ আৰম্ভ হৈছে এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ !
কেঁচা মঙহৰ গোন্ধত মতলীয়া
দুজন চৰিত্ৰহীন কামুকৰ দুৰ্বলতাৰ সুযোগ লৈ
আৰম্ভ হ'ল মোৰ ব্লু-ষ্টাৰ অপাৰেশ্বন (Blue -star operation)
হাতৰ চোকা দাৰ নাচোনত দুটি দেহ দ্বিখণ্ডিত হ'ল।
এতিয়া এইখন পুৰুষ -প্ৰধান সমাজৰ চকুত
মই এজনী মায়াৱিনী, ৰহস্যময়ী,কলঙ্কিনী ,
অপৰাধী, দ্বিশ্চৰিত্ৰা হত্যাকাৰী নিষ্ঠুৰ নাৰী !
অথচ, অবিৰতভাবে চলি আছে মোৰ
এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ !!
✍️নাছিৰ আহমেদ ,শিমলাবাৰী, গোৱালপাৰা
==================================
🔵তুমি নাভাবিবা
মই মনে মনে থাকোঁ বুলি নাভাবিবা মোৰ অভিমান নাই বুলি।
মোৰ অভিমানতকৈ তোমালৈ ভালপোৱা বেছি।
মই বাৰে বাৰে আগতে মেচেজ কৰি থাকোঁ বুলি নাভাবিবা মোৰ আত্মসন্মান নাই বুলি।
মোৰ ভালপোৱাক প্ৰতিযোগিতা বুলি নাভাবিবা।
কোন আগত ,কোন পিছত মোৰ ভালপোৱাত এইবোৰ অৰ্থহীন।
মোৰ চকুপানী দেখা নাই বুলি নাভাবিবা।
মোৰ অন্তৰখন কঠিন বুলিহে তুমি দিয়া তিতাখিনি মিঠা বুলি গ্ৰহণ কৰোঁ।
চকুপানীবোৰ উশাহত তোমাৰ নামত শান্তি হৈ নিগৰে।
গুচি যাওঁ বুলি কোৱাৰ পিচতো বাৰে বাৰে ওভটাই আনো তোমাক মোৰ কাষলৈ।
নাভাবিবা মই বৰ অকলশৰীয়া বুলি।
আনৰ দৰে মৰমৰ শব্দ লগাই মৰম দিব নোৱাৰা বাবে নাভাবিবা তোমালৈ মৰম নাই বুলি।
মোৰ মৰমবোৰ অন্তৰত থাকে শব্দ নহয়।
=================================
🔵মনত পৰিছে তোমাক
কাইলৈ পৰিবহি বহাগ,
আজি বৰকৈ
মনত পৰিছে তোমাক ।
যোৱা বছৰৰ দৰে,
নাই যে তুমি
মোৰ কাষৰত ।
কাঁচিয়লি ৰ'দৰ তলত,
চম্পাৱতী নদীৰ কাষত,
তুমি দিছিলা এখনি
ফুলান গামোচা,
আছে নে তোমাৰ মনত ।
কিন্তু.....
আজি তুমি নাই
মোৰ কাষত ।
বৰকৈ পৰিছে ও
তোমাক মনত ।।
✍️ মানসজ্যোতি ৰায় ।
চিৰাং (অসম)
==================================
⚪নিঃসঙ্গতা
নিঃসঙ্গতাই দিছে মোক
সেই সুখৰ পৰিচয়,
যি সুখ থাকে দূৰৰ মাজতেওঁ
হৈ এক বিস্ময়।
নিঃসঙ্গতাই শিকাইছে মোক
কষ্টৰ মাজত ভালেই থাকা,
কান্দোন ও অশ্ৰুবোৰক
হাঁহিৰ অন্তৰালত ঢাকি ৰখা।
নিঃসঙ্গতাই শিকাইছে মোক
কোনটো প্ৰকৃত ভালপোৱা,
ও কোনটো কেৱল আবেগ,
মিছা অভিনয়, মিছা আশা।
নিঃসঙ্গতাই শিকাইছে মোক
এই জীৱনৰ মানেটো কি!
হাজাৰ মানুহৰ ভিৰত
সেয়ে আজিও মই নিঃসঙ্গ।
✍️ আশ্বিকুৰ ৰহমান শিকদাৰ।
জুৰীয়া, নগাঁও (অসম)
===========================
🔵তোমাৰ অন্তৰলৈ
তোমাৰ অন্তৰলৈ ,
মোৰ অনুভূতিৰ
পৰিচয় শূন্য ।
তোমাক আঁকোৱালি
মোৰ অকলশৰীয়া জীৱন ,
বহু পৰিপূৰ্ণ ।
তথাপি মোৰ প্ৰতি ,
বিন্দুময় ভালপোৱাৰ
মনোভাৱ নাই তোমাৰ ।
আছে কেৱল ,
ঘৃণা ভৰা
বিৰক্তিৰ সন্ধান ।
✍🏻ৰুম্পী দাস
ভালুকমাৰী
ৰাণীপুখুৰী , হোজাই
=================================
🟣মোৰ প্ৰতিপল
আজি মোৰ প্ৰতিপল
তোমাকেই মাথোঁ ভাবে,
তুমি অবিহনে যেন
একোৱেই ভাল নালাগে।
সুখ-দুখৰ প্ৰতিটো কথা
ক'বলৈ মন যায়,
হৃদয়ৰ কোমল স্পন্দনে
তোমাকে ভাবি ঢেউ উঠে।
পৰ পৰ তুমি জন
হ'লা অতিকৈ আপোন,
প্ৰতি নিদ্ৰাত তোমাকলৈ
দেখো বহু সপোন।
প্ৰতিপলৰ লগৰী তুমি
সাক্ষী আছে হৃদয়,
মোৰ প্ৰতিটো ভাবনাত
জিলিকি আছা সদায়।
✍️ শিল্পী দাস
ভালুকমাৰী ৰাণীপুখুৰী, নগাঁও
বাণিজ্য শাখাৰ চতুৰ্থ ষান্মাসিক
লংকা মহাবিদ্যালয়
==================================
🟢জীৱনৰ লক্ষ্য
জীৱনৰ যুঁজত
লক্ষ্য স্হিৰ কৰি ল'লে
লোৰ শিকলিয়েও বাধা দিব নোৱাৰে।
শৰীৰৰ পৰা বৈ যোৱা তেজেও
লক্ষ্যৰ পথেৰেই গতি কৰে।
লক্ষ্যহীন জীৱন
বৈঠা নথকা
নাওঁৰ দৰে।
লক্ষ্যই মানুহক
সাফল্যমণ্ডিত কৰে।
যুঁজিব পাৰিলে
এগৰাকী পংগুয়েও
পাহাৰ বগাব পাৰে।
প্ৰতিবাদী মনে সদায়
ইতিহাস ৰচিব পাৰে।
পাৰিম বুলি মগজুত বহাই ল'লে
কৰিম বুলি মন বান্ধি ল'লে
বিষাদেও হাৰ মানিবলৈ বাধ্য হয়।
জীৱনৰ অৰ্থ বুজি পালে
জীৱন সাৰ্থক হয়।
✍️চুমিয়া আকতাৰা
উদমাৰী, নগাঁও
ফোন নং: 9395341929
=================================
🟤 "শিশু শ্ৰমিক"
পখিলা খেদি ফুৰা বয়সত
শিশুৱে পঢ়িব লাগে পাঠশালাত
অন্ন বস্ত্ৰৰ দৰিদ্রতাই কোঙা কৰা
পেটৰ ক্ষুধা নিবাৰণৰ অসহ্য যন্ত্ৰণাত
শূন্যত বিলীন হয় শিক্ষাৰ অধিকাৰ
কোমল হাত দুখন হয় শ্ৰমৰ হাথিয়াৰ,
তথাকথিত উচ্চ ধনবিতৰ আলয়ত ।
মালিকৰ ঘৰত দোকানত পথাৰত
কল-কাৰখানাত গেৰেজত হোটেলত,.
পুৱাৰ পৰা নিশা দ্বি প্ৰহৰলৈকে
হাড় ভঙা নিয়ম বিহীন শ্ৰম কৰে,
শৈশৱৰ ৰংবোৰ দৈন্যতাই কাঢ়ে--!
এটি বিকৃত নামে চিনাকি- 'পোৱালি '
হীন-দেৰি দায় দোষৰ অকাৰণত
অনবৰত মালিক পক্ষৰ ক্ৰোধৰ বলি
চৰ ভুকু কিল শ্ৰমৰ বৰ্বৰ উপহাৰ
দৈহিক মানসিক অসহিষ্ণু অত্যাচাৰ
লগত থাকে শ্ৰতিকটু অশ্লীল গালি ।
শিশু শ্ৰমিকৰ কোমল নিষ্কুলুষ মনে
মালিক পক্ষৰ পৰা মাথোঁ বিচাৰে
এধানিমান মৰম আৰু দৰদী মাত
সহানুভূতি উদাৰতা-কিছু সহায়ৰ হাত
কৰ্ম্মৰ ফাকে ফাকে ক্ষন্তেক বিনোদন,
শ্ৰমৰ মৰ্য্যাদাৰ বিনিময়ৰ প্ৰাপ্য ধন
কিন্তু বিনিময়ত উপলব্ধ হয় কি?
হতাশা কলঙ্ক মজুৰি কৰ্তন হীনমন্যতা
হেৰুৱাই পেলায় জীৱনৰো নিৰাপত্তা
শেষ পৰিণতি নিৰুদ্দেশ বা আত্ম-হনন-!
হায়! শিশু শ্ৰমিকৰ কদর্যময় জীৱন..
মানৱৰ মানৱতাৰ হৈছে নেকি পতন--?
✍️আমিৰ হুছেইন আহমেদ ।
বকো, বামুণবড়ী ।
=================================
🔴 "প্ৰেম"
তোমাৰ চকুলে চালে,
নামি আহে প্ৰেমৰ বৰষা।
কাজলসনা নয়নজুৰিত
জিলিকে ভালপোৱাৰ চন্দ্ৰমা।
তোমাৰ দীঘল চুলি প্ৰত্যক্ষ মোৰ,
যেন মিলনৰ ডোল।
মোৰ ফালে চাই দিয়া
তোমাৰ মিচিকিয়া হাঁহিটিতে
মৰমৰ নিজৰাখনি বয়।
চকুয়ে কথা কয়
তুমি হেনো মোৰ।
তোমাৰ খোজত,
লাহি-পাহি দেহৰ ভাজত
মোৰ হিয়া হয় প্ৰফুল্ল।
কবিঃ সমুজ্জ্বল ডেকা, ৰঙিয়া
==================================
🟠অনুসংগ
চালেও চকু বিষাই
নদী হ'লে বৈ যায় ,
নীৰৱতা সহ্য কৰি
নিঠৰ হৃদয় ৰৈ যায়
হঠাতে,গীত গোৱা চৰাই ,
আকাশৰ বাওলী বতাহ জাকি হেৰাই যায়
হেঁপাহত আকুৱালি ল'লে
কিয় যানো দূৰলৈ উৰা মাৰে ?
ভাল পোৱাৰ মূল্য নুবুজি...
বৰষুণ হ'লে ভিজা হৃদয়
মৰম নহ'লে মিছা প্ৰণয়!!
এটি আশা কিয়নো জাগে
নেদেখিলেই হিয়া ভাগে।।
--- সূৰজ বৰগোহাঁই, মৰিঢল
=================================
🟡অহংকাৰ
পূৱাৰ বেলি সকলোৰে
ছালাম লৈ উদয় হয়,
লগে- লগেই
পোহৰ বিলাই,,
ছাঁ দিয়ে কেতিয়াবা
ৱতৰ দাওৰীয়া হয় ।
আকৌ কেতিয়াবা
ৰ'দ দিয়ে!
সলনি হয় ৱতৰৌ--
একেটাই আছমান
একেই জমিন---
কৰোঁৱত আছে পানী।
কিন্তু আমিবোৰ কি
প্ৰাণী মানৱ নহয়--
বিধাতাৰ লগতো
কৰোঁ ঠাটামি!!
✍️ জাকিৰ হুছেইন
গাওঁ -মাহগুৰি(টাইবেল)
জিলা_নগাওঁ(অসম)
যোগা _+918139862693
===============================
⚪বৰষুণৰ বাবে অপেক্ষা
মই বৰষুণৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছোঁ।
বৰষুণত মই তিতি যাম
কোনেও ৰৈ নাথাকিব,
কোনেও ছাতি ধৰিব নোৱাৰিব,
কোনো সঙ্গীও নাথাকিব,,,, মই অকলে তিতিম!
সেইদিনা চকুত চকুলো নাথাকিব,
ঘৰৰ স্মৃতিবোৰ ৰৈ নাথাকিব।
সেইদিনা মই হাঁহিম...
এই ভ্ৰমহীন চহৰৰ পৰা মুক্তি পায় সুখী!!
হৃদয়খন খুলি শান্তিৰে হাঁহিম!
যি দিনা মই মুক্তি লাভ কৰিম, সেই দিনা সুখ পাম!
এনে সুখ, যি হেৰুৱাবলৈ ভয় নকৰোঁ...
তাক বোলে .... চিৰন্তন সুখ!
যিটো মোৰ ইচ্ছা! মই তিতি যাম!!!
বাধা নিদিয়াকৈ তিতি যাম
হেজাৰ হেজাৰ মৃতদেহৰ ভিৰ..
এটা শ্বশান ও কবৰস্থানত!
✍🏻 মোঃ নুৰ ইছলাম ক্বাদৰী।
চিৰাং, অসম
===============================
🟣তুমি জানো সঁচাই সুখী নে ?
সময়ে সকিয়াই যায়
দুদিনীয়া জীৱনৰ প্ৰকাশ ভঙ্গী
বুজালে বুজি পাব লাগে
অচিনাকী হৈ আঁতৰি নাযায়
মিলাপ্ৰীতিৰ এক চিহ্ন যাত্ৰাৰে
জীৱন পথত সদায় এখোজ আগবাঢ়ি
চিন হৈ ৰ'ব দুভৰি খোজ ।
জোনাকীৰ এধানি আশাত
অনাকাংক্ষিত বিষাদ ছাঁ
মৌন ওঠৰ হাঁহিৰ স্পৰ্শ
মহানদী হৈ বাগৰে
বুকুয়েদি সমুদ্ৰাভিমুখে হবানে
তুমি জানো সঁচাই সুখী নে
মই বিহীন জীৱনৰ অচিন মৰম ।
আনে সুধিলে তোমাৰে বতৰা
বুকুৰ ভিতৰৰ ভাৱ প্ৰৱণতাৰ ব্যথা
ক'ৰবাত ঢৌৱে ঢৌৱে সুললিত শব্দৰে
পাৰ্থিৱ প্ৰেমেৰে আকুলতাৰ বন্ধন
মধু যাত্ৰাৰ অনাবিল আশা ।
✍️ যমুনা দুলু বৈশ্য
শুৱালকুছি
=================================
🔴বসন্তই সানে খেতিয়কলৈ সেউজী সুগন্ধ
বসন্তই সানে খেতিয়কৰ হৃদয়ত
প্ৰশান্তিৰ সেউজী সেউজী সুগন্ধ |
ফাগুন অহা মানে বসন্তৰ আগমণ
খেতিয়কৰ পথাৰত
সোণগুটি শইচ সিঁচাৰ বতৰ ,
এই বসন্ততে ঠন ধৰি উঠে
খেতিয়কৰ আশাভৰা সপোনবোৰ |
এজাক বৰষুণৰ বতৰা লৈ আনে
খেতিয়কলৈ বুলি বসন্ত ককায়ে
এই বৰষুণে দিয়ে
খেতিয়ক মনলৈ সুখৰ আনন্দ |
বসন্ত মানে যেন
আলু,কচু,হালধি,ধান কঠীয়া সিঁচাৰ সময় |
নাঙলৰ শিঁৰলুত লুকাই থাকে
খেতিয়কৰ কপালৰ ঘাম,
বসুন্ধৰাৰ উৰ্বৰা যৌৱনত
খেতিয়কৰ ওঁঠত বিৰিঙি উঠে
আশাভৰা সপোনৰ
সেউজী সেউজী প্ৰশান্তিৰ সুগন্ধ |
ব'হাগৰ বতৰত ৰ'দ বৰষুণ নেওচি
গৃহিনীয়ে বন নিৰায় ,
দুচকুত সোণগুটি ভঁৰালৰ
অযুত আশা লৈ
লখিমীক অাদৰাৰ প্ৰস্তুতি চলায় |
বসন্তৰ সেউজবুলীয়া ৰঙত
প্ৰকৃতি মনোমোহা হৈ পৰে,
খেতিয়কে নিজক পাহৰি
গছ-লতিকা ,চৰাই-চিৰিকতিৰ সৈতে
মিতিৰালি কৰি আত্মহাৰাত
থৌকি বাথৌ হৈ নাচে |
বসন্তৰ বতৰত কমোৱা তুলাৰ দৰে
উৰি যায় খেতিয়কৰ মন
ব'হাগত কুলিৰ মাতত ৰ'ব নোৱাৰি
দেহ- মন ৰজনজনাই যায় ,
ঢোল-পেঁপা-গগনাৰ গুমগুমনিত
খেতি-পথাৰ এৰি ক্ষন্তেকৰ বাবে নাচে
বসন্তৰ পৰশ পায় ||
✍🏻বিজুলতা পায়েং,গোগামুখ
============================
🟤আইৰ বিননি :-
চৌদিশে অনিয়মৰ ত্ৰাস
হিংসাই দহিছে সমাজ,
হাজাৰজনৰ ৰক্ত প্লাৱন কৰি
কেনেকৈ জীয়াই থাকো ?
এয়াই আজি সমাজৰ মূলসূত্ৰ ।
চাৰিওফালে কেৱল দেখো ...
লোভ , মোহ , হিংসা আৰু অহংকাৰেৰে ভৰা
এক জঞ্জাল পৃথিৱী ।
ৰাজনীতি ৰুঢ় বাস্তৱ - কদৰ্য আৰু ভয়ানক
চৌদিশে স্বাধীনতা, স্ব - অধিকাৰ ৰক্ষাৰ দাবীত
উত্তাল ৰাজপথ , ৰক্তপাত , লুণ্ঠন
ধৰ্ষণ আৰু বিস্ফোৰণত আতঙ্কিত নি : কিনজন।
চৌদিশে দেখিছোঁ মৰিশালী ...
মানুহৰ দেখোন অস্তিত্বই নাই ।
চোৱা সকলোৱে...
সন্তানৰ কু - কৰ্মৰ চিৰসাক্ষী প্ৰকৃতি আইয়ে
আজি নীৰৱে চকুলো টুকিছে ।
আৰু...
আমিয়েই দিছো আমাৰ আইৰ চকুত চকুপানী।
এই সেউজীয়া গছ - গছনিসমূহ
আমাৰ ভাই-ভগ্নী
আৰু...
আমিয়েই আমাৰ ভাই - ভগ্নীৰ হত্যাকাৰী।
ধিক , প্ৰকৃতিৰ এনে সন্তান!
কিমান ৰাতি আৰু উজাগৰে প্ৰকৃতি আয়ে
উচুপি থাকিব?
যদি সঁচা অৰ্থত আমি অসমীয়া হয়,
সঁচাই যদি গঢ় দিব বিচাৰো
সুন্দৰ সেউজীয়া পৃথিৱী
ওলাই আহা সকলো
বৰলুইতৰ পাৰত বাহুৰ উদ্যমেৰে গঢ়ো
নতুন অসম !!
শেষ হওঁক দুৰ্নীতি, কপটতাৰে ভৰা
বিশৃঙ্খল সমাজৰ অনিয়ম ,
হৈ পৰক সেউজীয়া প্ৰকৃতিৰ সেউজীয়া মন
প্ৰকৃতি আয়ে অশ্ৰু মোহাৰি
প্ৰশান্তিৰ হাঁহি মাৰক!!
নাম: শ্ৰী পৰিস্মৃতা দত্ত।
============================
🟠আমি পোহৰ বিচাৰি যাওঁ
'আমি পোহৰ বিচাৰি যাওঁ
আন্ধাৰৰ কাল যৱনিকা ভেদি
সিপাৰে কি আছে চাওঁ '
হে ভাষাৰ ওজা তুমি
দৃষ্টিহীনক দিলা জ্ঞান চকু দান
ভাষাক কৰিলা বিশ্বজনীন
হেমকোষ থকালৈকে বিশ্বত
জিলিকি থাকিব তোমাৰ নাম।
বিশ্বৰ বুকুত বিন্দুৰ ৰূপত
জিলিকিল ভাষা জননী
গঢ়িছে বিশ্ব অভিলেখ ।
বিৰাষী কিলো আঠশ গ্ৰাম ওজনেৰে
একৈশ টা খণ্ড ছটা উপখণ্ডেৰে
ওপচাই দিলা
ভাষাত চহকী হ'ল জননী
দহ হেজাৰৰো অধিক পৃষ্ঠাৰ
নবৈ হেজাৰৰো অধিক শব্দ থকা
গোটেই বিশ্বতে বিৰল অভিধান ।
আজি দৃষ্টিহীনৰ উঠিছে আনন্দৰ জোৱাৰ
আইৰ মুখৰ ভাষাৰ আলোকময়ী যাত্ৰাত
ৰাজ্যত উঠিছে উচাহৰ ধল ।
হে ভাষাৰ ওজা তোমাৰ উত্তৰ পুৰুষে
পাঁচ বছৰৰ নিৰলস সাধনাৰে গঢ়িলে বিশ্ব অভিলেখ ।
এক মে ৰ দিনা আনুষ্ঠানিক পত্ৰ প্ৰদান কৰি গীনিছ বুকে দিব তাৰে উৎকৃষ্ট প্ৰতিদান ।
চেষ্টাৰ অসাধ্য একো নাই
তোমাৰ উত্তৰ পুৰুষে
তাৰেই কৰিলে প্ৰমাণ ।
দৃষ্টিহীনৰ প্ৰতি ৰচিলে
উৎকৃষ্ট অৱদান ।
ভাষাৰ মুৰ্মূষু সময়ত
বিশ্ব দৰবাৰত তোমাৰ
চিন্তা চেতনা অনবদ্য বৰঙণিৰে
আৰু এখোজ আগুৱাই গ'ল
পুনঃ জিলিকি উঠিল তোমাৰ নাম ।
মেঘালী বৰা
গুৱাহাটী, হেঙেৰাবাৰী
================================
⚫এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ
এতিয়া নীৰৱ নিস্তব্ধ ৰাতি
শান্তিৰ কোলাত শুই পৰিছে ধৰিত্ৰী।
কিন্তু,
মোৰ আৰম্ভ হৈছে এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ !
দুচকুত দপ্ দপ্ কৈ জ্বলি উঠিছে প্ৰতিহিংসাৰ জুই!
মোৰ বজ্ৰমুষ্ঠি হাতত চিকমিক কৈ উঠিল চোকা দা
এৰা , মই অনামিকা কলিতাই কৈছোঁ ---
"আপুনিয়েই কওঁকচোন ,ডাঙৰীয়া
যেতিয়া ৰঙীন স্বপ্ন দুঃস্বপ্নত পৰিণত হয় নিমিষতে
পৰম শান্তিৰে বুকুত সাৱটি লোৱা কোমল ফুলপাহ
এক বিষাক্ত সাপ হৈ দংশন কৰে অনবৰত ;
কলিজাৰ কেঁচা তেজ চুহি চুহি খায় !"
"আপুনিতো ভালকৈ বুজি পায়,ডাঙৰীয়া -
নাৰীয়ে পৃথিৱীৰ সকলো যন্ত্ৰণা উপেক্ষা কৰে ;
কিন্তু, প্ৰেমৰ প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বীক ?
ভণ্ড স্বামীৰ যেতিয়া মুখৰ আঁৰৰ মুখা খোল খায় ?"
সেয়ে, পুষ্পৰ দৰে সুকোমল হৃদয় মোৰ
নাৰীত্বক বিসৰ্জন দি বজ্ৰৰ দৰে কঠিন হৈ পৰিল
আৰু মই হৈ পৰিলোঁ এক বিষধৰ নাগিনী !
এতিয়া নীৰৱ নিস্তব্ধ ৰাতি
শান্তিৰ কোলাত শুই পৰিছে ধৰিত্ৰী।
কিন্তু,
মোৰ আৰম্ভ হৈছে এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ !
কেঁচা মঙহৰ গোন্ধত মতলীয়া দুজন চৰিত্ৰহীন কামুকৰ দুৰ্বলতাৰ সুযোগ লৈ
আৰম্ভ হ'ল মোৰ ব্লু-ষ্টাৰ অপাৰেশ্বন (Blue -star operation)
হাতৰ চোকা দাৰ নাচোনত দুটি দেহ দ্বিখণ্ডিত হ'ল।
এতিয়া এইখন পুৰুষ -প্ৰধান সমাজৰ চকুত
মই এজনী মায়াৱিনী, ৰহস্যময়ী,কলঙ্কিনী ,
অপৰাধী, দ্বিশ্চৰিত্ৰা হত্যাকাৰী নিষ্ঠুৰ নাৰী !
অথচ, অবিৰতভাবে চলি আছে মোৰ
এক অন্তহীন যুদ্ধৰ অংগীকাৰ !!
নাছিৰ আহমেদ ,শিমলাবাৰী, গোৱালপাৰা ।
=================================
🔴যাত্ৰা
জীৱনৰ খলা-বমা পথত
এৰি অহা সঁচা কাহিনীবোৰে
কেতিয়াবা প্ৰতিবাদ কৰিব খোজে
অতি সংগোপনে---!
অনুভৱৰ ছন্দোময় ক্ষণবোৰত
বিচৰণ কৰা অন্তৰ আত্মাই
তেতিয়া হাহাকাৰ কৰে
নীৰৱে--আকুলতাৰে।
অপ্ৰকাশ্য জীৱন গাথা
ৰুদ্ধ প্ৰকাশৰ পথ
উক্ মুকাই থকা উত্তেজনাবোৰে
তচ-নচ কৰে হৃদিকক্ষ !
যেন সকলো প্ৰতিবন্ধকতা নেওচি
ল'ম যেন এক অভিনৱ পদক্ষেপ,
শৃংখলমুক্ত হ'ব এটি বিহংগ
যাত্ৰা হ'ব তাৰ দিগন্ত প্ৰসাৰী...।
আয়নাল হক চৌধুৰী
ধুবুৰী , আগমণি
_____________________________________
🟤ফাগুনীৰ বিয়া
ফাগুনৰ পুৱাতে খিৰিকীৰ কাষতে ।
দেখিলোঁ তোমাৰ ছবিখন যে ইয়াতে। ।
মদাৰ ,পলাশ, শিমলু যে স্বাগতম ।
ধৰণীখন জাকজমক যে কৰিম।।
পাখি লগা মন মতলীয়া উৰি ফুৰে ।
ফাগুনৰ সৌন্দৰ্য্যত মন মোৰ উৰে। ।
ফাল্গুণীৰ বিয়া যে পলাশৰ লগত ।
দুয়োৰো বিয়া যে জগতৰ নিয়মত। ।
ৰভা মণ্ডপখন ধৰণীৰ তলত।
কন্যা বহিব সৰা পাতৰ ওপৰত ।।
ভোমোৰা আহিব গুণগুণাই গাবলৈ ।
মৌ মাখি আহিব যে বিয়াৰ মিঠাই লৈ। ।
মদাৰ ফুল আহিব ৰঙা শাৰী পিন্ধি ।
চজিনা ফুল আহিব বগা শাৰী পিন্ধি ।।
পচোৱা বতাহ যে আহিব নাচি নাচি ।
কমোৱা তুলা লৈ যে বিয়াত সাজি -কাঁচি ।।
উত্তৰ পৰা দক্ষিণলৈ বলা পচোৱা ।
উৰুৱাই নিব যে কন্যা জনীক চোৱা ।।
বৰদৈচিলা আহিব কন্যাক নিবলৈ ।
সকলো তচনচ কৰি যাব কন্যা লৈ। ।
✍️ছেলিমা বেগম
জিলা নগাঁও।
গাঁও মেলেকাধিং
ডাকঘৰ বলিকটীয়া
পিন নম্বৰ 782122
________________________________________
অনুগল্প শিতান
শ্ৰমিক সকলৰ উচিত বিচাৰ লাগে
মন্ত্ৰী মহোদয় আজি আমি কৃষক সকলে আপোনাৰ ওচৰত আহিছোঁ, আমাৰ হাড় ভঙা কষ্টৰ বিনিময় উচিত মূল্য বিচাৰি। এনেতে মন্ত্ৰী মহোদয়ে খঙতে অগ্নি শৰ্মা, এজন কৃষকে মাত লগালে হেৰৌ মহোদয় এই খন ওপৰ মহলাত বহি বহি পেটত ভাত দিব নোৱাৰিব আমি কৃষক সকলে শস্য কৰি দিলে হে পেটত যাব। কথাটো শুনি মন্ত্ৰী সুৰেশ শৰ্মা লাজ পাই মূখখন হেঁতা পৰিল।
অণুগল্প
ছেলিমা বেগম।
_______________________________
অণুগল্প
চুঙা চাই সোপা
বহুত দিনৰ মূৰত মনা ৰত্না হঁতৰ ঘৰলৈ আহি বেগটো খুচৰি কেইখনমান ফটো উলিয়াই ৰত্নালৈ আগবঢ়াই দি ক'লে চা এইজনী ছোৱালী আমাৰ মামা হঁতৰ ঘৰৰ ওচৰৰে তোৰ দেওৰলৈ কেনে হ'ব দেখাই শুনাই পঢ়া একোতে পেলাব নোৱাৰি । দেউতাকে উচগত মাটি একঠা পাচ লেচাও দিব বুলি কৈছে । এইজনী আকৌ এল আই চি অফিচত চাকৰি কৰে এনেকৈ কেইবাজনী ছোৱালীৰ ফটো দেখুৱাই ক'লে তোৰ যি জনীকে ভাল লাগিছে কথা পাতিব পাৰ । আন নহ'লেও ধৰ্ম হ'ব । ৰত্নাই ক'লে সি কোনোমতে চাকৰিটোত সোমাইছেহে এইবোৰ কথা লাহে ধীৰে চিন্তা কৰিলেও হ'ব মনা । জন্ম মৃত্যু বিবাহৰ কথা কোনেও নাজানে এইবোৰ সকলো সময়ত ঠিক হৈ যাব । মনাই তৎমুহূৰ্ততে কৈ উঠিল ধনঘটা দেওৰেক লগত থাকিলে কোনো নবৌয়েকে বিয়াৰ কথা নাভাবে । ৰত্নাই লাহেকৈ ক'লে দূৰৰ পাহাৰ দূৰৰ পৰাহে ধুনীয়া ।
মেঘালী বৰা
গুৱাহাটী, হেঙেৰাবাৰী ।
_1610455331469_1610455346541.jpg)
