নৱবৰ্ষ:গীতাশ্ৰী বড়া

🔴নৱবৰ্ষ 

         ▪️গীতাশ্ৰী বড়া

হে ২০২২ , দিছো তোমাক বিদায়, 

আকৌ আদৰিম নৱবৰ্ষ ২০২৩ ক। 

হিয়াত নতুন সপোন সজাই 

ক'ত দুখ - সুখৰ মাজত 

২০২২ ক কৰিলো পাৰ, 

চকুৰ আগত থাকিব সদায়। 

আকৌ আহিব নতুন বছৰ 

কেউপিনে  উদুলি  মুদুলি, 

নদীৰ পাৰত খাম আমি বনভোজ সকলোৱে মিলিজুলি,

তোমাক পোৱাৰ হেঁপাহ বোৰ মনতে সাচি ৰাখিচো:গীতাশ্ৰী বড়া

তোমাক পোৱাৰ হেঁপাহ  বোৰ মনতে সাচি ৰাখিচো.... 

                           গীতাশ্ৰী বড়া । 

মাইনি : ইমান সময়ৰ পৰা যে  মই ফোন কৰি আছো resep কৰা নাছিলা কিয়? কিহত  ইমান ব্যস্ত তুমি। নিজেটো  নকৰায়ে মই কৰিলেও নধৰা হ'ব দিয়া মোৰেই ভুল কৰিবয়ে নালাগিছিল মই 🥺মনত এবাৰো নপৰে নে মোলৈ এয়াই ভাল পোৱা ন 

 মাইনা : মাইনি কিয় এনেকৈ কোৱা মনত পৰে অ. . তোমাক মই কেনেকৈ বুজাম .. 

কিয় নো সৰু ছোৱালীৰ নিচিনা কৰা মোক জানো বুজি নোপোৱা তুমি 

মাইনি: পাও অ .  কিন্তু মোৰ খং উঠে জানা নে? 

মাইনা : জানো জানো, কিন্তু ইমান খং ভাল নহয় দে মাইনি । 

মাইনি : হ'ব হ'ব মোৰেই ভুল দিয়া soryyyy 

মাইনা : কিয়নো সৰু সৰু কথাতে soryy কোৱা অ 

মাইনি : ভুল হৈচে  মোৰ সেই কাৰণে কৈচো । 

 মাইনা: নাই হোৱা ভুল তোমাৰ। 

মাইনি : হ'ব দিয়া এইবোৰ বাদ দিয়া চোন 

মাইনা : কথাবোৰ বুজি পাইয়ো  কিয় এনেকোৱা কৰা 

মাইনি: বুজি নাপাও বুলি নকও পাও বুজি কিন্তু তোমাৰ পৰা অলপ মৰমৰ বুজনি ল' ব বিচাৰো। 

মাইনা: অ সেইটো কথা 

মাইনি : 🥺

মাইনা : কি হ'ল আকৌ 

মাইনি : নাই একো নাই 

মাইনা : কবা নে? 

মাইনি : 🥺

মাইনা : কান্দি কিয় আচা মাইনি তোমাৰ চকুত মই চকুপানী চাব নিবিচাৰো 

মাইনি : তোমাক মই 

মাইনা : কি কোৱা আকৌ এনেকোৱা কিয় কৰিছা। 

মাইনি : তোমাক নাপাও বুলি জানিও কিয় ইমান ভাল পাও , 

নাপালে মই কেনেকৈ থাকিম 

মাইনা : আৰে, আছো মই তোমাৰ লগত সদায়। 

মাইনি : প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া মোক । 

মাইনা : আছো তোমাৰ লগত প্ৰতিটো সময়তে, প্ৰতিটো পল যেতিয়াই বিচাৰা তেতিয়াই পাবা মোক 

মাইনি : এই কথাষাৰে মোক বহুত সাহস দিয়ে অ সোণ সদাই এনেকৈয়ে থাকিবা  সলনি নহবা কেতিয়াও।

মাইনা: আছো  থাকিম মই তুমি ভয় নকৰিবা 

    

    মৰম বোৰ সদায় এনেকৈয়ে থাকক মৰম বোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ শব্দৰ অভাৱ  ।। প্ৰাপ্তি নোহোৱাকৈ ভালপাই থকাৰ প্ৰমাণ দিবলৈ আমাৰ প্ৰেমেই যথেষ্ট...

বীৰ লাচিত:গীতাশ্ৰী বড়া

 বীৰ লাচিত:গীতাশ্ৰী বড়া

        

  হে মহাবীৰ... 

তোমাক শত কোটি বাৰ প্ৰণাম, 

জাতিৰ বুকুত জাগ্রত কৰিলা  তোমাৰ নাম।

হে মহাবীৰ... 

আমাৰ স্বদেশৰ বীৰ , 

আজীও জীৱন তোমাৰ যাউতি  যুগীয়া 

তোমাৰ পথেৰে পথ আমাৰ চিৰযুগমীয়া। 

হে মহাবীৰ... 

মহান মহানায়ক 

তোমাৰ সাহসৰ বীৰত্ব দেখি, 

অসমে কৰে গৌৰৱ ।।

শৰৎৰ আগমন:গীতাশ্ৰী বড়া

 শৰৎৰ আগমন:

শৰত মই নজনাকৈয়ে তই আকৌ আহিলি,

পদূলিৰ শেৱালীজোপাক তই আহি জগাই দিলি ।

তলসৰা শেৱালীৰে উপচি পৰিল প্ৰভাতৰ পদূলি,

যেন আকৌ ঘূৰাই পালোঁ সেই শৈশৱৰ লৰালি ।

যান্ত্ৰিকতাৰ যুগত হেৰাই গৈছে এই  মধুৰ পৰিৱেশ,

ভাবাচোন এইয়া আমিয়ে জানো কৰা নাই নীঃশেষ ? 

       গীতাশ্ৰী বড়া

মাতৃ চৰণত:গীতাশ্ৰী বড়া

চুটি গল্প

মাতৃ চৰণত:

কোনে মোক      তুলি - তালি 
          কৰিলে ডাঙৰ
মৌ-সনা                মিঠা মাতে
            পাহৰি ভাগৰ ।।
              
জন্মৰ প্ৰথম দিনৰে পৰা যি মোক তুলি-তালি ডাঙৰ- দীঘল কৰিলে । সেয়া "মা" তুলনা কৰিব নোৱাৰি । পানী কেচুঁৱা অৱস্থাত মায়েই কোলাত তুলি -তালি লৈ ফুৰিছিল। যেতিয়া কান্দি কান্দি থৰ লাগিচিলো ।তেতিয়া মায়ে মৰম কৰি কৰি কান্দোন বন্ধ কৰিছিল।মায়ে হাতত ধৰি ধৰি লিখিবলৈ শিকালে । কথা কবলৈ শিকালে।সৰুতে মাক নেদেখিলে এক মূহুৰ্তও কটাব নোৱাৰিছিলো । তেতিয়া মায়ে শুশ্ৰূষা কৰিছিল । প্ৰতিটো ৰাতি উজাগৰে কটাইছিল । এই দৰে মায়ে নিজৰ সুখ - দুখ পাহৰি কেৱল মোৰ সুখৰ বাবেই ইমান কষ্ট কৰিছিল। মোৰ মা অতি মৰমৰ ।মাৰ মাতত আমি সকলো দুখ ভাগৰ পাহৰি যাওঁ। সেয়ে আমি মায়ে দুখ পোৱা কাম কৰিব নালাগে । মাৰ সুখৰ বাবেই আমি  পঢ়ি - শুনি  এজন ভাল মানুহ হ'ব লাগিব।আৰু মায়ে আমাৰ বাবে অশেষ কষ্ট স্বীকাৰ কৰে । মোৰ মা এগৰাকী সু - গৃহিণী আৰু শ্ৰদ্ধাশীল নাৰী । মা হ'ল আমাৰ ঘৰখনৰ চালিকা শক্তি। 
   সেয়ে কয় আই সমান হ'ব কোন ।
   নৈৰ সমান ব'ব কোন‌ ।।

✍️গীতাশ্ৰী বড়া।

অনুভৱৰ শিকলি:গীতাশ্ৰী বড়া

 অনুভৱৰ শিকলি 
      ✍🏼গীতাশ্ৰী বড়া

আছে নে কোনোবা এনে ঐ 
শুনিবলৈ মানুহৰ মনৰ প্ৰাৰ্থনা,
বুজেনে কোনোবাই অন্তৰৰ আশা দৰিদ্ৰসকলৰ কি যন্ত্ৰণা 
আছে নে এনে কোনো . . .
পিতৃ - মাতৃৰ মৰম বুজা ,
জীৱন মৰণে ফুৰিছে বিচাৰি সন্তানৰ এমুঠি মৰমৰ বাবে ।
আছে নে কোনোবা এনে ঐ 
বুজিবলৈ ব্যৰ্থ প্ৰেমৰ বেদনা যিয়ে পাইয়ো হেৰুৱাই মনৰ কল্পনা ।
আছে নে এনে কোনো ...
প্ৰকৃত বন্ধুত্বক  বুজি পোৱা 
আছে জানো কোনোবা উপলব্ধি কৰিব পৰা।।

পৰিস্থিতি:গীতাশ্ৰী বড়া

পৰিস্থিতি

পৰিৱৰ্তন হ'ল সময়, 
   মন, 
 পৰিস্থিতি  । 
এই পৰিৱৰ্তিত সময়ত উটি 
সমাজ আজি বিশালী । 
কেৱল মাথোঁ, 
 স্বাৰ্থপৰ মানুহৰ 
না না অভিনয় 
 জীৱন যন্ত্রণাৰ 
দ্ৰুত স্পন্দনত চেতনাই লয় নিহালী। 
 
         এপিঠিত চাই দেখা পাওঁ
জীয়াই থকাৰ অমোঘ মন্ত্র, 
সিপিঠিত চাই দেখা পাওঁ 
      জীৱন বাটৰ যুদ্ধ।।
✍🏻গীতাশ্ৰী বড়া