Showing posts with label সমূজ্জ্বল ডেকা. Show all posts
Showing posts with label সমূজ্জ্বল ডেকা. Show all posts

Tuesday, December 13, 2022

স্মৃতিৰ দলিচাত এখোঁজ':সমুজ্জ্বল ডেকা

'স্মৃতিৰ দলিচাত এখোঁজ' (অনুভৱ)


 🖋️ *লেখকঃ সমুজ্জ্বল ডেকা, 


"অ' হৰি মহোহো, মহ খেইদবা টোকান লো..." 

এই মহোহো গীত বা মহ খেদা গীত গাই সৰুতে প্ৰতিবছৰে গৃহস্থৰ ঘৰে গৰে গৈ আনন্দ কৰাৰ এক সুকীয়া আমেজ বিদ্যমান আছিল। সমনীয়াৰ সৈতে বজাৰ কৰি খানাৰ দিনাখনৰ ধেমালিৰ কথা আৰু ৰৈ যোৱা পইচা ভগাই লৈ বা চকলেট খোৱাৰ দিনৰ কথা আজিও মনত পৰে। কিন্তু আজিকালি মানুহৰ মাজত কৰ্ম ব্যস্ততাৰ বাবে ক্ৰমাত উৎসাহবোৰ নোহোৱাৰ পৰিলক্ষিত হোৱা দেখা যায়। আমাৰ পৰম্পৰা আমি সকলোৱে মনত ৰাখি পালন কৰিলে ভৱিষ্যতৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে তেতিয়া এইবোৰ নীতি-নিয়মৰ কথা জানিব পাৰিব আৰু পালন কৰিবলৈ আনন্দৰে আগবাঢ়ি আহিব।

Tuesday, October 25, 2022

আকাশৰ অপূৰ্ব ৰূপ:সমূজ্বল ডেকা

আকাশৰ অপূৰ্ব ৰূপ:

আকাশখন ইমান ধুনীয়া!

যেন চালে চকুৰুৱা...

ক'লা ডাৱৰে আঁৱৰিলে

মোৰ হৃদয়ৰ আকাশত

মন হৈ পৰে নিঠৰুৱা...

টোপ-টোপ কৈ ধৰণীত পৰিল

অযুত বৰষুণৰ ধল,

হেঁপাহৰ বৰষুণ আহিলে

শৰীৰত আহি যায় বল।

আকাশ, তুমি হোৱা মোৰ

সেউজীয়া ধৰাখনিত আনন্দৰ সূৰ্য্য,

আৰু দিয়া তুমি মোক

ক'লা ডাৱৰ আতৰাই ঐশ্বৰ্য্য।


                      ✍️ সমূজ্জ্বল ডেকা, ৰঙিয়া

                                 নিজ বড়িগোগ 

Tuesday, October 18, 2022

কাগজৰ নাওঁ:সমূজ্বল ডেকা

কাগজৰ নাওঁ:

                       সমুজ্জ্বল ডেকা, ৰঙিয়া

সীমাহীন সপোনত,

কাগজৰ নাৱত,

উটি-ভাহি গ'লো।

ল'ৰালি কালত,

কাগজৰ নাৱত,

হৰ্ষৰ নাৱৰীয়া হ'লো।

কাগজৰ নাওঁ ডুবি গ'ল,

ল'ৰালিৰ স্বপ্ন ভংগ হ'ল।

বেলি ওলাল,

ৰাতি পুৱাল।

নয়নযুৰি মেল খালে,

ধাৱমান ভৰি দিঠকৰ ফালে।

সপোন হৈ ৰ'ল,

কাগজৰ নাওঁ।

আপোন হৈ গ'ল,

বাস্তৱৰ গাঁও।

নাৰী:সমূজ্জ্বল ডেকা

নাৰী:

   কবি: সমূজ্জ্বল ডেকা, ৰঙিয়া 

নাৰী নহয় মাথোন দুটি বৰ্ণ,
নাৰী হয় সৃষ্টি আৰু ধ্বংসৰ আদি-অন্ত।
সোঁত বৈছে গংগা-যমুনা,
নাৰীয়ে আনিছে মানৱ জন্মৰ সুষমা।
সীতাৰ বাবে দেহাৱসান ঘটিল ৰাৱণ,
সকলো মানৱে সন্মান
কৰিব লাগে নাৰীক যাৱজ্জীৱন।
চহৰত চলিছে দামী গাড়ী,
নাৰীয়ে পিন্ধিছে দামী শাৰী।
ওলাই আহিছে এতিয়াৰ নাৰী,
কৰ্মসংস্থাপনত ভৰিছে এতিয়াৰ নাৰী...
আনক নিৰ্ভৰ নকৰি ধন ঘটি...
নিজ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি।
কিন্তু, তাৰ মাজতো বিৰাজ কৰে 
সংস্কাৰ বিৰোধি নাৰী,
চলা উচিত জীৱনত 
সংস্কাৰী হৈ সকলো নাৰী।
নিজ স্বামীৰ বাবে সতী জয়মতীয়ে 
সাজু আছিল জীৱন দানৰ,
আজিৰ সময়তো সকলো নাৰীৰে আদৰ্শ 
হ'ব লাগে কনকলতাৰ।
প্ৰয়োজনত দুৰ্গা ৰূপ ধৰি।
মানৱ ৰূপী দানৱক বধ কৰি॥

Thursday, October 13, 2022

নাৰী:সমুজ্জ্বল ডেকা

নাৰী:সমুজ্জ্বল ডেকা

নাৰী নহয় মাথোন দুটি বৰ্ণ,
নাৰী হয় সৃষ্টি আৰু ধ্বংসৰ আদি-অন্ত।
সোঁত বৈছে গংগা-যমুনা,
নাৰীয়ে আনিছে মানৱ জন্মৰ সুষমা।
সীতাৰ বাবে দেহাৱসান ঘটিল ৰাৱণ,
সকলো মানৱে সন্মান
কৰিব লাগে নাৰীক যাৱজ্জীৱন।
চহৰত চলিছে দামী গাড়ী,
নাৰীয়ে পিন্ধিছে দামী শাৰী।
ওলাই আহিছে এতিয়াৰ নাৰী,
কৰ্মসংস্থাপনত ভৰিছে এতিয়াৰ নাৰী...
আনক নিৰ্ভৰ নকৰি ধন ঘটি...
নিজ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি।
কিন্তু, তাৰ মাজতো বিৰাজ কৰে 
সংস্কাৰ বিৰোধি নাৰী,
চলা উচিত জীৱনত 
সংস্কাৰী হৈ সকলো নাৰী।
নিজ স্বামীৰ বাবে সতী জয়মতীয়ে 
সাজু আছিল জীৱন দানৰ,
আজিৰ সময়তো সকলো নাৰীৰে আদৰ্শ 
হ'ব লাগে কনকলতাৰ।
প্ৰয়োজনত দুৰ্গা ৰূপ ধৰি।
মানৱ ৰূপী দানৱক বধ কৰি॥

কবি: সমুজ্জ্বল ডেকা, ৰঙিয়া 

Monday, September 26, 2022

স্তৱক-সমূজ্জ্বল ডেকা

স্তৱক
"নিশাৰ জোনটিয়ে মৌনতাৰে বিলাই
 পোহৰৰ অনুভূতি;
সেই অনুভূতিৰে তৰায়ে লিখে সপোনৰ কবিতা। সপোনৰ কবিতা পঢ়ি আকাশে দিলে পুৱাৰ বাতৰি।"

          ✍️ সমূজ্জ্বল ডেকা, ৰঙিয়া

পূৰ্বৰ লেখা সমূহ পঢ়িবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক »

প্ৰকাশ পালে কবি ৰাহুল চেতিয়া চিলাপথাৰ প্ৰথম খন কাব্য গ্ৰন্থ "মায়াবিনী আউসীৰ এটি জোনাকী"

 কবিৰ চমু পৰিচয়: কবিৰ জন্ম ১৯৯৬ চনৰ ১৩ মাৰ্চত ফাগুনৰ ৬ তাৰিখে ধেমাজি জিলাৰ নিলখ পূৰ গাওঁত। কবিৰ পিতৃ স্বৰ্গীয় দিলীপ চেতিয়া আৰু মাতৃদ্বয়ৰ না...